Белградско семејство бара одговори поради постапувањето на полицијата во Северна Македонија

„Казните ги плативме, проблемот е начинот на кој бевме третирани.“

Белградско семејство кое со своите две деца, на возраст од 11 и 15 години, се враќало од одмор во Грција, сака да го сврти вниманието на јавноста во Србија и Северна Македонија кон постапувањето на полицијата на кое, според нивните наводи, биле изложени по утврдените сообраќајни прекршоци.

Семејството не ги оспорува направените сообраќајни прекршоци ниту изречените парични казни. Казните ги платиле, а нивната забелешка се однесува исклучиво на начинот на кој била спроведена постапката и третманот на кој тврдат дека биле изложени.

„Го прекршивме законот и ги плативме казните. Тоа не е предмет на нашата жалба. Проблемот е непотребното системско и лично малтретирање на кое, според наше мислење, бевме изложени во текот на процесот на казнување.“ — Н. Т.

Повеќе од 1.400 евра платени казни

Семејството наведува дека во текот на 2026 година пет пати ја посетило Северна Македонија, а низ земјата поминало вкупно десет пати. Во една прилика поминале две ноќи во Прилеп и проценуваат дека во текот на годината со автомобил поминале меѓу 1.600 и 1.800 километри на територијата на Северна Македонија.

Според нивните наводи, добиле вкупно 14 казни за пречекорување на брзината. Повеќето се однесувале на пречекорувања поголеми од 10 km/h, две на пречекорувања поголеми од 20 km/h, додека еден случај бил третиран како кривично дело. Вкупниот износ на платените казни бил 87.214 MKD, односно 1.419,16 евра.

Според информациите кои, како што тврдат, им ги дал еден полицаец, во текот на една недела биле евидентирани околу 330.000 казни, со приход од приближно 8,8 милиони евра. Семејството ја пренесува оваа информација како изјава на полицаецот, а не како независно потврдена статистика.

Повеќечасовно задржување без јасно објаснување

Н. Т. наведува дека, откако му било соопштено дека постои кривичен прекршок, му било кажано да чека во една просторија во полициската станица. Според неговите зборови, полицаец го надгледувал, додека И. Л. во тој момент не знаела каде се наоѓа. Кога се обидел да излезе за да ја пронајде, полицаецот го спречил.

„Прашав што се случува и ми беше кажано дека не смеам да излезам. Прашав дали сум уапсен, а полицаецот ми одговори дека не знае“, наведува Н. Т.

И. Л. потоа била одведена во просторијата, додека на Н. Т. му било кажано да остане со децата кај автомобилот. Според наводите на семејството, полицијата им ги зела клучевите од автомобилот и пасошите, а децата во еден момент спиеле во возилото. Пасошите останале кај полицијата во текот на понатамошната постапка и му биле вратени на семејството следниот ден по завршувањето на постапката.

Претрес и потпишување документи

И. Л. подоцна му раскажала на сопругот дека ѝ бил нареден претрес на целото тело. Според наводите на семејството, полицајката која требало да го изврши претресот првично рекла дека нема потреба од тоа, но надредениот инсистирал претресот да биде извршен.

Семејството тврди и дека И. Л. добила документ со кој требало да потврди дека претходно ѝ биле прочитани правата. Според нивните зборови, правата не ѝ биле прочитани, а ѝ било кажано дека нема да оди никаде доколку не го потпише документот.

По неколку часа, И. Л. била изведена за да биде пренесена во Неготино. Семејството наведува дека излегла видно потресена, се тресела и плачела. И. Л. била сместена во полициско возило, додека Н. Т. со децата добил инструкција да ги следи со автомобилот.

Патот кон Неготино

Според наводите на семејството, полициското возило се движело со брзина од приближно 140 km/h, додека Н. Т. се придржувал до ограничувањето меѓу 100 и 120 km/h. Како што тврдат, полицајците преку И. Л. барале од него да вози побрзо, што таа одбила да му го пренесе како барање.

За време на застанувањето на бензинска пумпа, полицаецот му покажал на Н. Т. фотографии од нивното возило. Семејството наведува дека тогаш им било кажано дека спорниот прекршок бил направен на 26 август 2026 година во 21:45 часот и дека ќе платат 1.000 евра, додека подоцна во Неготино добиле поинаква информација — дека прекршокот бил евидентиран на 6 август 2026 година во 12:30 часот.

Н. Т. исто така наведува дека полицаецот за време на застанувањето се обидел да го убеди да изнајми сместување преку Airbnb кое му го препорачувал. Тој ја одбил понудата.

Неготино и прашањето за идентитетот на возачот

Семејството наведува дека по повеќе од еден час возење, околу два часот по полноќ, пристигнало во полициската станица во Неготино. Н. Т. тогаш им кажал на полицајците дека тој, а не И. Л., управувал со возилото во времето на релевантниот прекршок. Според неговите зборови, му било одговорено дека тоа повеќе не е важно и податоците не биле променети.

Семејството наведува дека подоцна дознало дека идентитетот на возачот сепак има последици за забраната за управување возило во Северна Македонија. Информацијата дека следен прекршок би можел да доведе до затворска казна ја пренесуваат како информација што ја добиле во текот на постапката, а не како независно правно толкување.

Ноќ во хотел и одење во суд

Семејството резервирало хотел во Неготино. Н. Т. наведува дека еден полицаец побарал потврда за резервацијата и им велел дека се „привилегирани“ и дека имаат среќа што не биле испратени во затвор. Ноќта ја поминале во хотелот со децата, но, според нивните наводи, И. Л. не смеела да го напушти хотелот.

Следното утро полицијата ги одвела во суд. Таму запознале државјанин на Холандија кој, според нивните сознанија, го направил истиот прекршок во истиот тунел. Семејството наведува дека нему не му било дозволено да ја помине ноќта во хотел, туку ја поминал во полициската чекалница.

„На крајот немаше судење“

Семејството наведува дека на крајот не било одржано судење. Им било овозможено со картичка да ја платат казната од 1.000 евра. Според нивните тврдења, исто така им било кажано дека мора да потпишат изјава со која се откажуваат од правото на жалба.

И. Л. првично одбила да потпише, но семејството тврди дека им било кажано дека нема да можат да заминат додека документот не биде потпишан. По потпишувањето им биле вратени пасошите и го напуштиле судот.

Што бара семејството

Н. Т. и И. Л. нагласуваат дека не се обидуваат да ја избегнат одговорноста за сообраќајните прекршоци. Нивната забелешка се однесува на начинот на кој била спроведена полициската постапка.

Постапувањето на кое, според нивните наводи, биле изложени го опишуваат како непотребно и несразмерно. Особено укажуваат на повеќечасовното задржување без јасно објаснување, раздвојувањето на семејството, претресот на И. Л., контрадикторните информации за времето на прекршокот, задржувањето на пасошите и клучевите, притисокот при потпишувањето документи и начинот на комуникација на одредени полициски службеници.

Нивната цел, како што наведуваат, не е оспорување на сообраќајните прописи, туку укажување на потребата полициските процедури да се спроведуваат транспарентно, професионално и со почитување на правата на луѓето кон кои се води постапката.